مدتی است که گاگول پروری بعنوان یک اصل در جامعه مدیریتی دیده شده است. لغت گاگول معنا و تعابیر خاص خود را داشته و در موقعیت های مختلف معانی گوناگونی را یدک می کشد. این لغت بنظر می رسد زیاد هم قدیمی نبوده زیرا در فرهنگ لغات اشاره ای به آن نشده است. اما هر چه هست، سوژه مناسبی برای مدیریت لایه میانی شناخته شده است.
گاگول به فردی گفته می شود که بود و نبود آن تاثیری نداشته و فقط به عنوان عروسک خیمه شب بازی عمل می کند. این فرد اراده ای از خود ندارد. در حال حاضر از چنین شخصیت هایی در جامعه کنونی استقبال شده است بطوری که جایگاه خود را کم کم در جامعه بدست آورده اند.

لایه میانی مدیریت همان لایه ارتباطی مدیریت بالا با پرسنل اجرایی (پایین دستی) یک مجموعه است. این لایه نقش مهمی بعهده دارد. ایشان با تمامی مشکلات بخش آشنا و راهکار های آن را با مشورت از پرسنل پایینی پیدا می کنند. این لایه به عنوان لایه تبدیل تصمیم به عمل شناخته شده و کارایی افراد این لایه از مهمترین اصول اجرای کار است. اما متاسفانه دیده شده است که افراد گاگول کم کم جایگاه خود را در این لایه پیدا کرده اند که نتیجه ای جز تباهی سیستم عاید سیستم نشده است. البته وجود گاگول برای تمامی لایه های سیستم خوشایند است که هر کدام لائل خاص خود را دارند.

با توجه به پیچیده شدن پست مدیریت در جامعه امروزی، مدیران برای حفظ جایگاه خود، دیگر به فکر بازده ای سیستم نیستند. اصلاً بازده ای سیستم جز فرعیات سیستم ها شده است. حال ایشان برای رسیدن به اهداف خود گاگول ها را در لایه میانی مدیریت قرار می دهند. از دلائل عمده آن می توان به موارد زیر اشاره کرد؛

- عدم پیشرفت پایین دستی ها تا لایه میانی مدیریت.
یعنی دیگر رغیبی برای ایشان وجود ندارد. کسی غیر از ایشان در سیستم برای جایگزینی اش وجود ندارد. زیرا فقط گاگول ها در لایه میانی هستند و بقیه (که افراد لایق در میان آنها هستند) در لایه پایینی فسیل می شوند.

- کنترل یک گاگول آسان تر است.
همان طور که واضح است، گاگول بدون چون و چرا دستورات را اجرا می کند ولی یک فرد معمولی، قبل از انجام کار فکر کرده و در صورت مشکل دار بودن آن، آنرا انجام نمی دهد تا دلیل آن را بفهمد.

- اجرای نیت خود و لو غیرقانونی و غیرمنطقی.
مدیریت بهرحال یک انسان است و ممکن است به هر کاری دست بزند. پس وقتی مانعی در سر راهش نباشد و همه با او هم صدا و حامی او باشند، دیگر ترسی از انجام کارهای غیرمنطقی و غیرقانونی ندارد.

- شنیدن کلمه چشم قربان از همه.
آرامش بخش ترین کلمه برای یک مدیر، کلمه چشم قربان و بدون چون و چراست که گاگول برای همین کار آفریده شده است.

- نبودن اعتراض از پایینی ها
روز یک مدیر با اعتراض خراب می شود. چه کسی غیر از گاگول قادر به تامین هر روز خوب برای یک مدیر است.

- ارائه گزارش مورد پسند مدیر از لایه پایینی به لایه بالایی.
در اینجا گاگول بعنوان یک فیلتر عمل کرده و گزارشات را بدلخواه مدیر پالایش می کند. ایشان فقط به فکر مدیر است و دغدغه او ارائه گزارش عملکرد صحیحی از مدیریت است.

- تسلیم در برابر سیاست دیکتاتوری سیستم.
هر کس با حضور در یک سیستم خود را جزئی از آن دانسته و برای پیشرفت سیستم در سیاست ها اعمال نظر می کند ولی گاگول نظرش همان نظر بالا سری هاست.

- ریختن پر و بال افراد لایق
هیچ کس از ابتدا رئیس نیست ولی با توجه به لیاقت و استعداد خود، پله ها ترقی را طی کرده و به مراتب بالا می رسد. یکی از تخصص های گاگول، نابودن کردن افراد با استعداد است. با تصمیم های احمقانه ایشان را نتنها از ادامه کار و ترقی، بلکه از زنده بودن هم نا امید می کند. حال با نابود کردن انسان های لایق، جایگزینی برای بالا سری ها وجود ندارد.
حال به مواردی که پایین دستی را وادار به پسندیدن فرد گاگول می کند، می پردازیم.

- گیرندادن
یکی از خصلت های بزرگ گاگول گیرندادن است. گاگول به کار خود مشغول بوده و اصلاً اتفاقات اطراف برای او اهمیت ندارد.

- پیچاندن - کش دار کردن - در رفتن از زیر کار بدون اعمال کنترل
پایین دستی ها برای آسان کردن کارها از ترفند های پیچاندن - کش دار کردن - در رفتن از زیر کار استفاده می کنند که هیچ کدام از موارد اشاره شده برای گاگول اهمیتی ندارد.

- گرفتن امتیازات عجیب و غریب
پایین دستی ها با ترفندها و قانون سازی یا تحریف قانون اقدام به گرفتن امتیازات عجیب و غریب می کنند.

- دستکاری داده های پیشرفت کار
گاگول که چیزی جز دادن گزارش رنگارنگ به مدیریت بالادستی برایش اهمیت ندارد، با آغوشی باز از گزارشات دستکاری شده پیشرفت کار استقبال می کند.

- عدم حضور بموقع سر کار و گرفتن اضافه کار نامعقول
بود و نبود گاگول در منطقه اصلا اهمیتی ندارد و پایین دستی ها بصورتی هماهنگ ورود و خروج و مقدار اضافه کاری خود را کنترل می کنند.

- رفتن به مسافرت های ماموریتی
پایین دستی ها برای رفتن به مسافرت های شخصی، ماموریتی برای مقصد درست می کنند و گاگول هم که فعال بودن سیستمش برایش اهیمت دارد، ماموریت را یکی از نشان های فعال بودن سیستم می بیند.

- انجام هر کاری غیر از وظیفه کاری در وقت اداری
عبارتی به نام کنترل پایین دستی ها برای گاگول وجود ندارد.

در این میان نیز هم رده های میان دستی ها از گاگول پروری حمایت می کنند زیرا؛

- زیر سوال رفتن گاگول ها
غیرگاگول عمل کردن یکی از لایه های میانی مدیریتی، بقیه هم رده های ایشان که گاگول هستند را زیر سوال برده و عملکرد ایشان کاملا سیاه می شود. بنابراین گاگول بودن همه اصل اولیه گاگول پروری است.

- گیر ندادن
اصولا مدیریت های میانی هم رده، با هم تعاملی داشته و کارهای ایشان به یکدیگر وابسته است. حال گاگول نبودن یکی باعث گیردادن به بقیه می شود که خوشایند ایشان نیست.

در اینجا سوالی که به ذهن همه خطور می کند.

سوال؛ چرا باید گاگول باشیم؟
پاسخ؛ برای حفظ شغل خود و پیشرفت و رسیدن به لایه های بالای مدیریتی باید گاگول بود. زیرا این گاگول است که قادر به رسیدن به لایه میانی مدیریت است و بدون رسیدن به این لایه نمی توان به لایه های بالای مدیریتی رسید. در ضمن درصورت گاگول نبودن، پر و بال شکسته شده و کسی که پر و بالش شکسته شده، دیگر پیشرفت برای او اهمیتی ندارد.

پس ما هم به جمع گاگول ها اضافه می شویم.

دسته مطلب: اجتماعی