در ادامه ارائه کلمات جدید بر آن شدیم که فرهنگ لغات تغییر یافته تخصصی راهنمایی و رانندگی را با توجه به اهمیت موضوع در روزگار امروز به شرح زیر ارائه دهیم؛

حداکثر سرعت مجاز: سرعتی است که اتومبیل شما قادر به حرکت کردن بیش از آن نیست.

اتومبیل از رده خارج: اتومبیل خیلی خیلی قدیمی ای که راننده آن قصد تعویض آن با اتومبیل جدید را داشته باشد.

کمربند ایمنی: روبانی است که از بالا سمت چپ راننده تا پایین سمت راست راننده جلوی او قرار داده شده و بعضاً یک یا دو طرف آن آزاد بوده و فقط برای جریمه نشدن استفاده می شود.

سبقت غیرمجاز: به سبقت جلوی مامور نیروی راهنمایی و رانندگی گفته می شود که باعث ایست دادن به ماشین می گردد.

ترمز: وسیله ای است جهت کنترل سرعت اتومبیل که نوع تولید داخلی آن همیشه در حال جیغ زدن است.

پلیس راه: معبری که راننده ها مظلوم ترین و معصوم ترین انسان های روی زمین می شوند.

شیشه دودی: چسب مشکی ای که بر روی شیشه اتومبیل کشیده شده و مهمانان اتومبیل را از دید مخفی نگه می دارد.

خیابان یکطرفه: خیابانی که یا خیلی تنگ بوده و فقط یک ماشین قادر به عبور در آنجاست یا احتمال حضور مامور راهنمایی و رانندگی در یک طرف آن وجود دارد.

چراغ راهنمایی: چراغی است که سه حالت دارد. سبز یعنی زمانی که شما قادر به عبور از خیابان هستید. زرد یعنی شما باید با سرعت بیشتری از خیابان عبور کنید. قرمز یعنی با احتیاط بیشتر و با توجه به نیامدن ماشین از خیابان عبور کنید.

علائم رانندگی: نشانه هایی که برای سرگرم کردن راننده در طول مسیر گذاشته شده و باعث مشغول شدن چشم او و جلوگیری از خوابیدنش می شود.

محل عبور عابر پیاده: محلی است که رانندگان هنر رانندگی خود را در آنجا نمایش می دهند.

تخلف: به کارهایی که شما انجام دادید و به تشخیص مامور راهنمایی نباید انجام می دادید.

برگ عدم خلافی: برگی است که لیست تخلفات اتومبیل های دیگران به همراه هزینه آن در آن آورده شده و شما موظف به پرداخت آن هستید.

نقل و انتقال خودرو: تغییر مالکیت خودرو به فرد دیگری که علیرغم پرداخت هزینه های عجیب و غریب، شما را از کار و زندگی می اندازد.

سرباز صفر راهنمایی و رانندگی: یکی از افراد راهنمایی و رانندگی است که رانندگان او را جناب سرهنگ صدا می زنند.

پلیس + ۱۰: محلی است که ساده ترین کارهای راهنمایی و رانندگی در آن را با هزینه های گزاف به شما ارائه داده می شود.

شیرینی: مبلغی است کمتر از جریمه که راننده نقداً پرداخت می کند.

برگ جریمه: برگه ای است که اهمیتی ندارد که شما هزینه آنرا پرداخت کرده اید یا نه، دوباره در هنگام گرفتن عدم خلافی شما آنرا بدهکارید و باید آنرا پرداخت کنید.

کرایه تاکسی: مبلغی است که مقدار آن بستگی به مقدار چربیدن زور راننده به مسافر دارد.

پارکینگ: محلی است ناامن تر از خیابان که فقط تعهد حفظ اسکلت اتومبیل شما با صاحب پارکینگ بوده و معمولاً هزینه آن بصورت ساعتی پرداخت می شود.

پارکینگ پلیس: نوعی پارکینگ با همان ویژگی پارکینگ های عادی فقط درب و داغون تر و خیلی خیلی گرانتر.

نور بالا: وضعیتی است از چراغ اتومبیل که معمولاً برای اخطار حضور پلیس، سلام به دیگر اتومبیل ها و علامت دادن به اتومبیل روبرویی برای گرفتن سبقت غیرمجاز استفاده می شود.

چهارراه: مسیری است که از چهار طرف اتومبیل آمده و اتومبیل زرنگ تر زود تر از بقیه عبور می کند.

کارت ماشین: مدرکی است که معمولاً برای کرایه Play Station استفاده می شود.

حق تقدم: چیزی است گرفتنی و بر اساس قوانین جنگل تعیین می گردد.

خط میانی خیابان دوطرفه: خطی است که اتومبیل در حین رانندگی در تمامی موارد بجز در صورت حضور پلیس باید آنرا قطع کند.

پارکینگ: هر جایی در خیابان که بشود ماشین را بصورتیکه دیگر اتومبیل ها به آن صدمه نزنند، قرار داد و رها کرد را گویند.

سرعت گیر: مانعی که اثر آن صدمه زدن به جلو بندی اتومبیل خواهد شد.

دسته مطلب: طنز و سرگرمی و خواندنی