اگر دقت کرده باشید، هر وقت که پای صحبت مدیری می نشینید، ایشان از مشکلات و کاستی ها حرف می زنند. با جزئیات کامل بیان می کند که فلان سیستم مشکل دارد. ما در فلان جا ضعیف بودیم. به فلان برنامه اصلاً بها داده نشده است. باید فلان کار را می کردیم که نکردیم و نباید فلان کار را می کردیم که کردیم.

خلاصه آنقدر قشنگ و مو شکافانه صحبت می کند که شما با خود می گویید خوب اکنون که نواقص کار مشخص شدند پس بزودی همگی برطرف می شوند. اما مدتی که از صحبت های مدیر محترم می گذرد انگار نه انگار که مشکلی وجود داشته و باید سیستم آنرا برطرف کند. سیستم به روش قبلی کاری خود ادامه می دهد و تلاشی برای تصحیح آن نمی کند. حتی بدتر هم می شود!

اما چرا؟ اولین نکته ای که باید مد نظر گرفته شود انگیزه است. اگر سیستم انگیزه پیشرفت نداشته باشد هیچ وقت پیشرفت نمی کند. مگر اینکه بخواهد به زور پیشرفت کند که تا بحال سابقه نداشته! کارمندی که چه کار بکند چه کار نکند، چه پروژه پیش برود چه پروژه پیش نرود، چه کارش سود ده باشد چه نباشد، در وضعیتش تغییری حاصل نمی شود را چطور انگیزه برای پیشبرد کارها داشته باشد. هیچ چیز برای او اهمیت ندارد.

نکته دوم مسئله توانایی است. آقا شما نمی توانید کار را انجام دهید. یا عُرضه انجام را ندارید یا دانش آنرا. در هر صورت نمی توانید که نمی توانید. پس لطفا خودتان بروید کنار تا کسی که می تواند بیاد و کار را انجام دهد. مشکل اینجاست که متأسفانه کمتر دیده شده است که کسی کنار بکشد (یا اصلاً دیده نشده است) و اکثراً خود می دانند که نمی توانند ولی فقط به طمع های مختلف خود را وارد می کنند. ایشاان دو دستی به سیستم چسبیده اند و ول کن ماجرا نیستند. عده ای هم با توجه به قدرتی که دارند خود را وارد کارهایی می کنند که همه می دانند آنها نمی توانند حتی خودشان هم می دانند. بعضی ها هم به دلائلی (مشخص و نامشخص) چشمان خود را می ببندند.

نکته سوم اینکه شما هم انگیزه دارید، هم توانایی ولی مصلحت اینست که کار انجام نشود. شاید بارها جمله معروف را شنیده باشید؛ آقا انجام کار مصلحت نیست. بعضی از مصلحت ها توجیه برانگیزند ولی خیلی از آنها نه. اصلی ترین مصلحت زندگی مردم است. اینان هستند که به بقیه مصلحت ها معنی می دهند. ولی بعضاً دیده شده است که مصلحت های فرعی جای مصحلت اصلی را گرفته است.

نکته چهارم وابستگی سیستم ها به هم است. اگر همه سیستم ها با هم درست کار نکنند پیشرفتی حاصل نمی شود. پس باید همه سیستم ها با هم اصلاح شوند.

پس تا موقعی که بازنگری در موارد ذکر شده نشود این می شود که همه همه چیز می دانیم ولی کاری انجام نمی شود.

امضا
مارمولک سی فون/

دسته مطلب: اندیشه، خبر اول