مدتی است که مسئله هسته ای ایران و بسته پیشنهادی غرب به ایران تیتر روزنامه ها و خبرگزاری ها شده است. هر روز خبری در این زمینه مخابر می شود تا جایی که عربستان برای کم کردن همکاری اش با ایران، به روسیه پیشنهاد مالی داده و گفته که پول ما بیشتر است!

اما حرف دنیا با ایران چیست؟ همه تایید می کنند که نشانه هایی مبنی بر تخطی ایران یافت نشده است و ایران درچارچوب قراردادها پیش رفته است. اما حرف آنها اینست که ایران باید ثابت کند که هدفش بمب اتمی نیست!

عاقلانه اینست که مدرکی موجود بوده، بعد بر اساس آن اتهام وارد شود. اینکه گفته می شود ما می گوییم شما تخطی کرده اید و شما باید ثابت کنید که نکرده اید، واقعاً ناجور و تاسف بار است. اکنون حرف دنیا به ایران این چنین است. ما مدرکی نداریم ولی شما باید ثابت کنید که بمب اتم نمی خواهید.

چنین چیزی در مسائل قضایی ایران وجود دارد. در مواردی بدون مدرک به متهم اتهام زده می شود. به او گفته می شود که شما متهم به انجام چنین جرمی هستید. بازپرس مدرک ندارد و با بازپرس بر اساس دفاعیات شما مبنی بر عدم دخالت شما در جرم، تشخیص می دهد که شما مجرم هستید یا نه! این یک مشکل قانونی است که اغلب سازمان های حقوق بشری به ایران گفته اند که قانون شما ایراد دارد و بیانیه های مختلفی در این زمینه داده اند.

از وجود اشکال در متهم کردن این چنینی افراد شکی نیست، و امیدوارم که سریع تر بازنگری شود، ولی اینکه جامعه بین الملل به ایران در این زمینه گیر می دهد، خیلی جالب است. در مسئله اتمی آنها هنوز مدرک ندارند (اگر داشتند مطمئن باشید تا بحال رو کرده بودند) و اتهام می زنند و می گویند ایران باید ثابت کند که بی گناه است، در حالیکه در جایی دیگر می گویند که قانون قضایی ایران که در آن مجرم باید ثابت کند که بی گناه است اشتباه است.

من که فرقی در این دو تا نمی بینم. در هر دو تاشون به متهم بدون مدرک اتهام زده شده و از متهم خواسته شده که بی گناهی خودت را ثابت کن! البته فرق فاهش اینکه ایرانی که بدین صورت عمل می کنه، ۱۰۰۰ تا سازمان بین المللی بیانیه می دن و اعلام نقض حقوق بشر می کنن! اما خود سازمان بین الملل که باید مجری قانون و بازدارنده مسائل این چنینی باشه، میاد و علیه ایران بدون اتهام جرم اعلام می کنه. یکم جای تفکر داره. شدیم مثل آدم هایی که همیشه برای کارهای اشتباه خودشون توجیه دارن ولی با دیدن کوچکترین اشتباهی از بقیه، اونا رو کافر می خونن.

در پایان این نکته رو بگویم که هر دو روش اشتباه است. اگه حرف سازمان ملل زور دارد سیستم قوه قضایی هم به این صورت عمل می کند. ولی این اشتباه از یک سازمان بین المللی نظارتی که خودش مجری جلوگیری از مسائل این چنینی است، تاسف بار است. البته ساکت بودن جوامع حقوق بشر بین الملل در قبال اشتباه سازمان ملل نیز قابل تامل است.

امضاء
مارمولک شبکه سی فون

دسته مطلب: خبر اول، سیاسی