امسال تابستان ایران خاموش ترین شب های خود را تجربه می کند. در بعضی جاها بعضاً ۲ بار در روز برق می رود. این خاموشی ها اکثر واحدهای صنعتی را فلج کرده است. در روزها اول خاموشی خبری مبنی بر خفه شدن یک کارگر در چاه به علت برق رفتن رسیدن هوا به او منتشر شد که با کشته شدن یک نفر بالاخره وزارت نیرو متقاعد شد زمان های خاموشی را اعلام کند. بله یک نفر مرد. به همین سادگی!

چیز عجیبی که در روزهای ابتدایی خاموشی دیده می شد، این بود که در زمان خاموشی، بعضی خانه ها هنوز روشن بود. به گذشت زمان به تعداد خانه های روشن اضافه شد! برق می رود ولی آنها خاموش نمی شوند! کلک به کمی تحقیق خاله زنکی قابل پیگیری است. باطری (UPS) علاج کار است. البته مولد های برق گازی، بنزینی و گازوئیلی هم در بعضی جاها استفاده می شوند.

خوب معادله خیلی ساده است. با پرداخت هزینه می توانید خانه تان را در روزهای خاموشی روشن بگذارید. ولی خوب به علت بالا بودن هزینه آن فقط عده ای می توانند از آن بهره مند شوند و آنها کسانی نیستند جز مرفهین. پول داشته باش برق هم داشته باش! لطفاً معنی تبعیض اجتماعی را بار دیگر مرور کنید.

بعد هم دقت کنید در خوشبینانه ترین حالت (اینا دیگه آخرشن) بازدهی این تولید کننده های برقی بین ۸۰ - ۹۰ درصد است. یعنی ۱۰ درصد انرژی برای ایجاد برق خانگی بهدر می رود که در طولانی مدت خاموشی اثری معکوس خواهد داشت. یعنی با گرایش خانواده ها به استفاده از باطری های این چنینی، نه تنها صرفه جویی در مصرف انرژی نیست بلکه انرژی بیشتر بهدر می رود!

در پایان این نکته را متذکر شوم که ای کاش شعار دیگه خاموشی نخواهیم داشت را بیشتر مورد توجه قرار می دادیم و مثل بقیه حرف ها فقط یک شعار بزرگ برامون نبود.

امضاء
مارمولک شبکه سی فون/

دسته مطلب: اقتصادی