دانه ریزی برای شکار به روش چینی
شاید تابحال از خودتون پرسیده باشید که چرا اجناس چینی ارزان قیمتند و نمونه های خارجی توان رقابت در بازار را با آنها ندارند.
در مناقصه هایی که شرکت می کنند پایین ترین قیمت ها را ارائه می دهند که دهان همگان باز می مانند. اما تابحال فکر کرده اید که آیا واقعاً برای چینی ها این قیمت ها صرفه اقتصادی دارد؟
دقت کنید زمانی که شما از چینی ها کالا یا سرویسی خریداری می کنید، قیمت اولیه چنان ارزان است که باورش برای شما غیرممکن است. البته ارائه خدمات آنها بدون نقصان نیست که با گذشت زمان بر اساس تقاضا و توصیه های شما کیفیت کالاهایشان بالاتر و بالاتر می رود. یعنی آنها سیر تکاملی کالاهایشان را با شما طی می کنند. در این حال نیز درآمدی نچندان زیاد هم کسب می کنند. شاید هم ضرر بدهند.
با ورودشان به بازار، بقیه رقبا بازار را از دست می دهند که باعث ورشکستگی آنها می شود. در زمان کنار زدن رقبا چینی ها خودشان را بالا و بالاتر می برند و توانایی خود را بالاتر می برند. که این بالابردن با استفاده از توصیه های کاربرانشان (feedback) است.
خوب داستان واقعی از اینجا شروع می شود. بعد از ورشکستگی رقیبان دیگر کسی باقی نماده و چینی های ما یکه تاز بازارند. حالا نوبت آنهاست که خودی نشان دهند. با حرکتی انتهاری قیمت ها را بالا می برند. مشتری عزیز هم که چاره ای ندارد مجبور است از آنها بخرد.
تا اینجا شاید بگویید که مشکلی وجود ندارد. اما شرکت های چینی فقط قادرند از طریق کپی برداری به تکنولوژی ای دست یابند و با این حساب شرکت هایی که تکنولوژی را صنعتی می کنند از میان رفته اند.
با دوراندیشی، هدف واقعی چینی ها از به هم ریختن بازار را درمی یابیم. ارزان فروشی، حذف رقبا، انحصاری کردن بازار، فروش به هر قیمتی که دوست دارند.
سیاست واقعاً خطرناکی است که اگر دولت مردان غفلت کنند باعث بروز استعمار اقتصادی جهانی توسط چینی ها می شود.
پس این که گفته می شود هر ارزانی ارزان نیست راست است. حالا شاید ارزان بدهند ولی بعداً پوستی از ارزان خر ها کنده می شود که خدا به دادشان برسد. اگر به آینده فرزندان خود اهمیت می دهید، هنگام خرید جنس خارجی کمی بیشتر فکر کنید. اگر کارخانه ای با کیفیت پایین تر و قیمت بالاتر در داخل داشته باشیم، صد شرف دارد به خرید اجناس خارجی! البته کارخانه داران و سرویس دهندگان داخلی هم در صورت حمایت شدن از طرف مردم باید با بالابردن کیفیت و تلاش در پایین آوردن قیمت ها جواب اعتماد مردم را بدهند. نه مانند کارخانه هایی مانند اتومبیل سازی که قدر انحصاری بودن فروش شان را در کشور نمی دانند.
امضاء
مارمولک شبکه سی فون
Loading ...
بی جهت نیست که میگویند روزی چشم بادامی ها جهان را تسخیر میکنند!
متاسفانه در کشور ما اول با کیفیت عالی می سازنند بعدها همان را قلابی میکنند
این سیاست غلط اقتصادی قرنهاست که مثل سرطان به جان ملت ما افتاده
خدا هدایتشان کند
____________________________________
سی فون: تنها راه نجات هوشیاری و آگاهی متخصصین و دستنکاران داخلی است. در ضمن غنیمت شمردن فرصت ها هم از مواردی است که در ایران به فراموشی سپرده شده است که باید توجه بیشتری به آن شود. اگر بر اساس مصلحت فرصتی به واحد صنعتی ای داده می شود، باید از آن به نحو احسنت استفاده کند.
این استدلال درستی نیست شرکتهای دیگه میتونن به جایه برشکست شدن قیمتهارو بیارن پایین و به سود کم راضی باشند عمده کمی قیمت مخصولات چینی کارگر و هزینه های ارزان استفاده از مواد بازیافتی مدیریت دقیق تولید مالیاتهای کم و در کل کمک دولت به تولیدکننندگان است که ای تو کشور ما که رعایت نمیشه واسه همینه که برندهای کشورهایه دیگه مثل apple امریکا sony ژاپن و یا کلی برند المانی اینگلیسی و … یه کارخونه تو چین دارن و قیمت تمومم شدشون اونجا خیلی کمتر از کارخونه اصلی یه . یه عامل دیگه تو موفقیت چین میشه به جدا بودن قطبهایه تجاری اشاره کرد جوری که شهر الکترونیکشون با البسه یا مبل فرق میکنه و این باعث میشه یه نیرویه کار عظیم و ارزان به وجود بیاد.از نظر الگو برداری حرفتون درسته اما این به این معنی نیست که بلد نباشن خودشون بسازن نوعی سیاست در تولیده که به مردم کشور دیگه اعلام کنن میتونن همون کالا که کشورشون درست میکنه رو با قیمت خیلی کمتر بخرن حالا اگه اینجوری کار نمیکردن مطمعنا توجیه خرید از لحاظ خریدار کمتر میشد.مورده دیگه که میشه بهش اشاره کرد فعالیت شدید مردم و تولیدکنندگانشه جوری که میگردن تو بازار نیاز مردم رو پیدا میکنن و تولید میکنن مثلا همین گوشی هایه دو سیم کارته یا قابهای موبایل جوری که هنوز گوشی وارده بازار نشده قابش میاد همه هم از مواد بازیافتی که از کشورهایه دیگه میخرن زباله های خودمونو میخرن بعد چندین برابر به خودمون میفروشن …
_____________________________
سی فون: آقا محمد، بذارید یه چیزی رو بررسی کنیم؛
آقای چینی بدون هزینه کردن در تحقیق و پژوهش و فقط از روی کپی برداری از اصل تجهیز دست به ساخت اون می زنه، خوب معلومه که هزینه تمام شدش خیلی کمتر میشه.
درباره قیمت ارزان گفتید، مثال زیاده در این زمینه در قراردادهای نفت و گاز، در همین صنعت دارو سازی، وقتی جاشون رو تثبیت کردن و فهمیدن که فقط خودشون هستن، قیمت ها رو می کشن بالا و به معادل اروپایی اش می رسونن.
الآن خیلی ها احساس نکردن که وضعیت داره به این سمت پیش می ره، یعنی استعمار چینی داره رشد می کنه، اما کسانی که باهاشون سر و کار دارن، و تو قرارداد ها ازشون ضربه خوردن این حرف رو درک می کنند. البته شما هم با کمی تامل و آینده نگری متوجه می شید که دلیل این ارزان فروشی چیست.
درباره حمایت که اشاره کردید، خوب گفتیم که اینا اول رو کاراشون سوبسید می دن، حمایت می کنن، حتی در مجموع ضرر می دن، ولی کم کم کار رو گسترش می دن و رقبا رو کنار می زنن. اون موقعست که چهره واقعی رو نشون می دن و قیمت های بازار رو می کشن بالا، کسی هم نیست که باهاشون رقابت کنه.
درباره مالیات و کارگر ارزان گفتید، به نظر شما این درسته برای رقابت در بازار به قشر خاصی فشار بیاد؟ قشر کارگر قربانی بشن؟ این کار انسانی نیست. و اگر کسی به انسانیت و دفاع از حقوق بشر اعتقاد داره، نباید با خرید از شرکت هایی که برای رقابت در بازار حقوق کمتری به کارگران پرداخت می کنند، از کارشون حمایت کنه.
مالیات هم بهرحال برای پیشرفت اقتصادی ثابت شده که نیاز است پرداخت بشه. عدم پرداختش شاید در کوتاه مدت تاثیر داشته باشه، ولی در بلند مدت باعث کاهش رشد اقتصادی می شه که رو تمام صنعت تاثیر گذاره، که اثری معکوس داره.
در پایان به این اشاره کنم که، هزینه زیادی برای پژوهش و تکنولوژی میشه، که چینی ها این چنین هزینه هایی پرداخت نمی کنن. فقط الگو برداری می کنن حالا مهندسی معکوس یا هر چیز دیگه، هزینه اش خیلی خیلی کمتر از هزینه رسیدن به تکنولوژی از صفر میشه، برای همین یه مقدار از بار قیمت هاشون میاد پایین.
ویروسی هست که دنیا رو داره می گیره، این ویروس شاید اولش شادی بخش باشه، ولی خودتون فکرش رو کنید که شرکت هایی که تکنولوژی و نوآوری دارن، از میدون برن، تکلیف پیشرفت تکنولوژی چیه؟ و اینکه اقتصاد دنیا دست یه کشور باشه، به نظرتون میشه احساس امنیت کرد؟ آیا می تونه با عدالت وضعیت رو اداره کنه، یا سلیقه ای و هر جوری حال کرد؟
سی فون: نمونه بارز آن بازار داروسازی است. کسانی که با مواد اولیه داروی پنسیلین سر و کار دارند، این نکته را تایید می کنند.
البته در پروژه ها هم وضعیت به همین منوال است. برای شروع پروژه مبلغی پیشنهاد می دهند. اما بعد از مدتی که از پیشرفت پروژه گذشت به بهانه های مختلف کار را از نظر قرارداد ناقص اعلام کرده و تقاضای قرارداد جدید می کنند.
در قرارداد جدید قیمت های پیشنهاد قیمت شان تکان دهنده است. قیمت اولیه فقط دانه ای است برای شکار و کسانی که در این تله ها می افتند بازنده این بازی اند.