وقتی متوجه می شی رئیست خیلی خیلی از تو خنگ تر و بی شخصیت تره. وقتی می فهمی اصلا و ابدا دلیل انتخابش تخصص نبوده. وقتی می فهمی یه چیزی اومده به نام تعهد که به راحتی می تونه یه آدم لایق رو بذاره کنار و یه آدم نالایق رو بیار رو کار. وقتی بفهمی این همه تلاش می کنی، مطالعه می کنی، این ور و اون ور می زنی، زحمت می کشی، از جونت مایه می ذاری، اصلا تاثیری تو آینده ات نداره. وقتی می فهمی این دستمال کشای ریاکارن که همیشه پیروزن. چه حسی بهت دست می ده؟

واقعاً دوست نداری از ایران بکنی و بری هر قبروستونی شده (حتی عراق و افغانستان) تا از این فاجعه فرار کنی؟

امضاء
مارمولک شبکه سی فون/

دسته مطلب: اجتماعی