جوون تر که بودم، همش با خودم می گفتم کاشکی منم پول داشتم موهام رو خارجی فرم می دادم و می رفتم تو این جمع های از ما بهترون. عده ای هم بودن که حاضر نبودم جواب سلامشون رو بدم.

کم کم وارد بازار کار و زندگی شدم. جای این دو تا گروه تو زندگیم عوض شد. واقعاً راسته که می گن گول ظاهر رو نخورین. اون از ما بهترون جوونی هام برام آدم های چیپی (cheap) شدن. کسایی شدن که نه حرفه خاصی بلدن نه عرضه دارن. فقط هنرشون درست کردن خودشون بود.

ولی برعکس اونایی که همیشه ساده می گشتن، تنها هنری که نداشتن به خودشون رسیدن بود.

به قول شاعر فرانسوی که می گه نه همان لباس زیبا نشان آدمیه!

امضاء
مارمولک شبکه سی فون/

دسته مطلب: اجتماعی